تاریخچه و پیشینه کاشت مو در جهان و ایران

کاشت مو یکی از روش‌های محبوب برای بازگرداندن موهای از دست رفته است. بسیاری از افرادی که قصد انجام این روش را دارند، نگران بیهوشی و روش‌های کاهش درد در حین عمل هستند. در این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازیم که آیا کاشت مو نیاز به بیهوشی دارد یا خیر.

تاریخچه کاشت مو در جهان

تاریخچه کاشت مو به قرن نوزدهم بازمی‌گردد. اولین تلاش‌ها برای پیوند مو در دهه ۱۸۰۰ میلادی انجام شد، اما روش‌های مدرن کاشت مو در قرن بیستم توسعه یافتند. مهم‌ترین مراحل تاریخی شامل موارد زیر است:

دهه ۱۹۳۰:

پزشکان ژاپنی برای اولین بار پیوند مو را برای ترمیم ابروها و مژه‌ها آزمایش کردند.

دهه ۱۹۵۰:

دکتر نورمن اورنتریچ، متخصص پوست آمریکایی، تکنیک‌های مدرن پیوند مو را توسعه داد و مفهوم “دوام ناحیه دهنده” را معرفی کرد.

دهه ۱۹۹۰:

روش‌های مدرن مانند FUT (Follicular Unit Transplantation) و FUE (Follicular Unit Extraction) گسترش یافتند.

دهه ۲۰۰۰ تا کنون:

روش‌های جدیدتر مانند کاشت مو با استفاده از روبات‌ها و سلول‌های بنیادی توسعه یافته‌اند.

برای کاشت مو بیهوشی بهتر است یا بی‌حسی موضعی؟

در روش‌های مدرن کاشت مو، بی‌حسی موضعی بیشتر از بیهوشی عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد. دلایل این انتخاب عبارتند از:

ایمنی بیشتر:

بیهوشی عمومی ریسک‌های بیشتری نسبت به بی‌حسی موضعی دارد.

عدم نیاز به ریکاوری طولانی:

بیمار می‌تواند بلافاصله پس از عمل به خانه بازگردد.

کاهش عوارض جانبی:

عوارضی مانند سرگیجه، حالت تهوع و مشکلات تنفسی در بی‌حسی موضعی بسیار کمتر است.

 

مقالات بیشتر:هزینه‌ی کاشت مو ارزان و پرتراکم در تهران

خطرات بیهوشی هنگام عمل کاشت مو

اگرچه بیهوشی عمومی به ندرت در کاشت مو استفاده می‌شود، اما ممکن است در شرایط خاص انجام شود. خطرات احتمالی بیهوشی عمومی عبارتند از:

واکنش‌های آلرژیک به داروی بیهوشی

افت فشار خون

مشکلات تنفسی

گیجی و حالت تهوع پس از عمل

به همین دلیل، پزشکان ترجیح می‌دهند از بی‌حسی موضعی همراه با آرام‌بخش‌های سبک استفاده کنند تا بیمار بدون درد و با حداقل خطر، کاشت مو را انجام دهد.

کاشت مو چند ساعت طول می‌کشد؟

مدت زمان کاشت مو به روش مورد استفاده و تعداد گرافت‌های پیوندی بستگی دارد. به‌طور کلی، کاشت مو بین ۴ تا ۱۰ ساعت طول می‌کشد.

کاشت مو در روش FUT چند ساعت طول می‌کشد؟

روش FUT (Follicular Unit Transplantation) که به روش نواری نیز معروف است، معمولاً بین ۶ تا ۸ ساعت زمان می‌برد. این روش شامل برداشت یک نوار از پوست سر و استخراج فولیکول‌های مو از آن است که نیاز به دقت و زمان بیشتری دارد.

کاشت مو در روش FUE چند ساعت طول می‌کشد؟

روش FUE (Follicular Unit Extraction) که امروزه رایج‌تر است، بین ۶ تا ۱۰ ساعت زمان می‌برد. در این روش، فولیکول‌های مو به‌صورت تک‌تک از پوست سر استخراج و کاشته می‌شوند که روندی دقیق و زمان‌بر دارد.

نتیجه‌گیری

کاشت مو معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود که روشی ایمن‌تر و کم‌خطرتر از بیهوشی عمومی است. مدت زمان عمل بسته به روش انتخابی و تعداد گرافت‌ها متفاوت است، اما در کل بین ۴ تا ۱۰ ساعت طول می‌کشد. اگر قصد انجام کاشت مو را دارید، مشاوره با پزشک متخصص می‌تواند به شما در انتخاب روش مناسب کمک کند.

اولین کاشت مو در دنیا در کجا و چه زمانی انجام شد؟

اولین کاشت مو در دنیا در ژاپن و در دهه ۱۹۳۰ میلادی انجام شد. یک پزشک ژاپنی به نام دکتر اوکودا (Dr. Shoji Okuda) برای نخستین بار روش پیوند مو را برای بازسازی موهای از دست‌رفته در نواحی مختلف بدن مانند ابروها، مژه‌ها و سر پیشنهاد کرد. این روش شامل برداشت و کاشت گرافت‌های کوچک مو بود.

بااین‌حال، این تکنیک تا چند دهه بعد چندان مورد توجه قرار نگرفت. در دهه ۱۹۵۰، دکتر نورمن اورنتریچ (Dr. Norman Orentreich)، متخصص پوست آمریکایی، مفهوم “دوام ناحیه دهنده” را معرفی کرد و کاشت مو را به یک روش درمانی رایج برای طاسی تبدیل کرد. از آن زمان تاکنون، تکنیک‌های کاشت مو پیشرفت زیادی کرده و روش‌های مدرن مانند FUT و FUE توسعه یافته‌اند.

مقالات بیشتر: آیا کاشت مو بیهوشی دارد؟

تاریخچه کاشت مو در آمریکا

کاشت مو در آمریکا از دهه ۱۹۵۰ میلادی آغاز شد و از آن زمان تاکنون پیشرفت‌های چشمگیری داشته است. این فرآیند ابتدا به‌عنوان یک روش ترمیمی برای افراد مبتلا به طاسی مورد استفاده قرار گرفت و در طول سال‌ها بهبود یافت.

آغاز کاشت مو در آمریکا – دکتر نورمن اورنتریچ

در سال ۱۹۵۲، دکتر نورمن اورنتریچ (Dr. Norman Orentreich)، متخصص پوست اهل نیویورک، اولین کاشت موی موفق را در آمریکا انجام داد. او مفهوم “دوام ناحیه دهنده” (Donor Dominance) را مطرح کرد. این مفهوم بیان می‌کند که موهای منتقل‌شده از نواحی مقاوم در برابر ریزش (معمولاً پشت و طرفین سر) پس از پیوند به مناطق طاس، همچنان ویژگی‌های اصلی خود را حفظ کرده و رشد می‌کنند. این کشف، پایه‌گذار روش‌های مدرن کاشت مو شد.

دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ – روش‌های ابتدایی و مشکلات آن‌ها

در این دوره، روش‌های اولیه کاشت مو شامل پیوندهای پانچ (Punch Grafts) بود که در آن قطعات بزرگی از پوست حاوی فولیکول‌های مو استخراج و در ناحیه طاس کاشته می‌شدند. این روش باعث ایجاد ظاهری غیرطبیعی و “عروسکی” می‌شد، زیرا موها به‌صورت دسته‌های گرد و با فواصل زیاد رشد می‌کردند.

دهه ۱۹۸۰ – پیشرفت در روش‌های پیوند مو

در دهه ۱۹۸۰، تکنیک‌های جدیدتری مانند کاهش پوست سر (Scalp Reduction) و فلپ‌های پوستی (Scalp Flaps) معرفی شدند. این روش‌ها با وجود اینکه ظاهر طبیعی‌تری ایجاد می‌کردند، اما دارای خطرات و محدودیت‌هایی بودند.

دهه ۱۹۹۰ – ظهور روش‌های مدرن کاشت مو

تحول بزرگی در دهه ۱۹۹۰ با معرفی روش پیوند واحد فولیکولی (FUT – Follicular Unit Transplantation) اتفاق افتاد. در این روش، نوار کوچکی از پوست پشت سر برداشته شده و فولیکول‌های مو به‌صورت واحدهای طبیعی استخراج و در ناحیه گیرنده کاشته شدند. این تکنیک باعث ایجاد نتایج طبیعی‌تر و تراکم بالاتر شد.

دهه ۲۰۰۰ – ظهور روش FUE و فناوری‌های پیشرفته

در اوایل دهه ۲۰۰۰، روش استخراج واحد فولیکولی (FUE – Follicular Unit Extraction) معرفی شد. در این روش، فولیکول‌های مو به‌صورت تکی و بدون نیاز به ایجاد برش نواری استخراج می‌شوند. این روش کم‌تهاجمی‌تر بوده، دوران نقاهت کوتاه‌تری دارد و اسکارهای قابل مشاهده‌ای بر جای نمی‌گذارد.

دهه ۲۰۱۰ تا امروز – روباتیک و سلول‌های بنیادی

در دهه‌های اخیر، فناوری‌های جدید مانند کاشت مو با روبات (ARTAS Robotic Hair Transplant) و سلول‌های بنیادی برای تحریک رشد مو معرفی شده‌اند. این پیشرفت‌ها باعث کاهش خطاهای انسانی، افزایش دقت و بهبود نتایج کاشت مو شده‌اند.

نتیجه‌گیری

تاریخچه کاشت مو در آمریکا نشان‌دهنده پیشرفت‌های شگرف این حوزه است. از روش‌های ابتدایی و ناموفق پانچ گرافت تا روش‌های پیشرفته FUE و FUT، این صنعت همواره در حال بهبود و تکامل بوده است. امروزه، با استفاده از تکنولوژی‌های مدرن، افراد می‌توانند نتایجی کاملاً طبیعی و ماندگار از کاشت مو دریافت کنند.

تاریخچه کاشت مو در ایران

کاشت مو در ایران سابقه‌ای چند دهه‌ای دارد، اما ورود روش‌های مدرن آن به کشور از اواخر دهه ۱۳۷۰ (اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی) آغاز شد. پیش از آن، افراد مبتلا به طاسی الگوی مردانه یا کسانی که به دلایل مختلف دچار ریزش مو شده بودند، گزینه‌های محدودی برای درمان داشتند.

دهه ۱۳۸۰ – پیشرفت کاشت مو در ایران

در اوایل دهه ۱۳۸۰، با ورود تکنیک‌های پیشرفته کاشت مو مانند FUT (پیوند نواری)، این روش در ایران محبوب شد. در روش FUT، پزشکان یک نوار از پوست ناحیه پشت سر را برداشته و گرافت‌های حاوی فولیکول مو را به صورت واحدهای مجزا استخراج و در ناحیه گیرنده کاشت می‌کردند.

با افزایش استقبال از کاشت مو و بالا رفتن سطح دانش پزشکان ایرانی، مراکز کاشت مو در شهرهای بزرگ مانند تهران، مشهد، اصفهان و شیراز شروع به فعالیت کردند.

دهه ۱۳۹۰ – ورود روش FUE و پیشرفت تکنیک‌ها

در دهه ۱۳۹۰، روش FUE (استخراج واحدهای فولیکولی) به ایران معرفی شد. این روش کم‌تهاجمی‌تر بود و بر خلاف FUT، نیازی به ایجاد برش نواری در پشت سر نداشت. در نتیجه، جای زخم کمتری باقی می‌گذاشت و روند بهبودی سریع‌تر بود.

در این دوره، استفاده از میکروگرافت‌ها و دستگاه‌های پیشرفته‌تر باعث شد که نتایج کاشت مو طبیعی‌تر از قبل به نظر برسد. بسیاری از کلینیک‌های تخصصی کاشت مو با بهره‌گیری از تکنیک‌های جدید، خدمات خود را بهبود بخشیدند و ایران به یکی از کشورهای مطرح در زمینه کاشت مو در منطقه تبدیل شد.

دهه ۱۴۰۰ – ورود تکنولوژی‌های مدرن و روباتیک

با ورود به دهه ۱۴۰۰، ایران همچنان یکی از پیشروهای کاشت مو در منطقه محسوب می‌شود. در این دهه، فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند کاشت مو به روش DHI (کاشت مستقیم مو) و استفاده از سلول‌های بنیادی برای تحریک رشد مو به تدریج در برخی کلینیک‌های پیشرفته ایران رایج شده است.

همچنین، کاهش هزینه کاشت مو در ایران در مقایسه با کشورهای اروپایی و آمریکایی، باعث شده که ایران به یکی از مقاصد محبوب گردشگری پزشکی در حوزه کاشت مو تبدیل شود. بسیاری از افراد از کشورهای همسایه مانند عراق، امارات، ترکیه و حتی برخی کشورهای اروپایی برای کاشت مو به ایران سفر می‌کنند.

نتیجه‌گیری

تاریخچه کاشت مو در ایران نشان‌دهنده پیشرفت چشمگیر این حوزه طی چند دهه اخیر است. از روش‌های سنتی و ابتدایی تا استفاده از تکنیک‌های مدرن مانند FUE، DHI و میکروگرافت، کاشت مو در ایران به سطحی قابل رقابت با کشورهای پیشرفته رسیده است. امروزه، با وجود کلینیک‌های مجهز و پزشکان متخصص، ایران یکی از مراکز برتر کاشت مو در منطقه محسوب می‌شود.

تاریخچه کاشت مو در شرق آسیا

کاشت مو در شرق آسیا سابقه‌ای طولانی دارد و این منطقه یکی از اولین مکان‌هایی است که تحقیقات و روش‌های اولیه پیوند مو در آن توسعه یافت. کشورهای ژاپن، کره جنوبی و چین از پیشگامان این حوزه بوده‌اند و در دهه‌های اخیر، با پیشرفت فناوری‌های پزشکی، به مراکز مهمی برای کاشت مو در سطح جهانی تبدیل شده‌اند.

دهه ۱۹۳۰ – آغاز کاشت مو در ژاپن (اولین تلاش‌ها)

نخستین تلاش‌های علمی برای کاشت مو در شرق آسیا به دهه ۱۹۳۰ میلادی در ژاپن بازمی‌گردد. در سال ۱۹۳۹، یک پزشک ژاپنی به نام دکتر شوهی اوکودا (Dr. Shoji Okuda) تحقیقاتی را درباره پیوند مو انجام داد. او از روش‌های میکروگرافت و پانچ گرافت برای ترمیم موهای از دست‌رفته در بیماران مبتلا به سوختگی و زخم استفاده کرد.

روش‌های اوکودا پایه‌گذار تکنیک‌های مدرن کاشت مو شد، اما به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم، مطالعات او چندان مورد توجه جهانی قرار نگرفت و برای چند دهه به فراموشی سپرده شد.

دهه ۱۹۵۰ – تکامل روش‌های اولیه در ژاپن و کره جنوبی

پس از جنگ جهانی دوم، پزشکان ژاپنی به تحقیقات دکتر اوکودا توجه بیشتری نشان دادند. در همین دوره، دکتر هاجیمه تامورا (Dr. Hajime Tamura) تکنیک‌های جدیدتری برای استخراج و کاشت فولیکول‌های مو توسعه داد که شباهت زیادی به روش‌های امروزی داشت.

در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، کشور کره جنوبی نیز با تأثیر گرفتن از تکنیک‌های ژاپنی، شروع به توسعه روش‌های کاشت مو کرد. در آن زمان، این تکنیک‌ها عمدتاً برای بازیابی مو در بیماران دارای زخم و سوختگی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

دهه ۱۹۹۰ – گسترش روش‌های مدرن کاشت مو در شرق آسیا

در دهه ۱۹۹۰ میلادی، با توسعه روش FUT (پیوند نواری فولیکولار) در آمریکا، کشورهای شرق آسیا نیز شروع به استفاده از این روش کردند. کره جنوبی و ژاپن از اولین کشورهایی بودند که این تکنیک را به‌طور گسترده به کار گرفتند.

در همین دوره، چین نیز به این صنعت ورود کرد و اولین کلینیک‌های تخصصی کاشت مو در شهرهای بزرگ این کشور افتتاح شد.

دهه ۲۰۰۰ – پیشرفت فناوری و ظهور روش FUE

در دهه ۲۰۰۰، روش FUE (استخراج واحد فولیکولی) جایگزین روش FUT شد و بسیاری از کلینیک‌های شرق آسیا شروع به استفاده از این تکنیک کردند. کره جنوبی به یکی از قطب‌های مهم صنعت زیبایی و کاشت مو تبدیل شد و بسیاری از بیماران از کشورهای مختلف برای انجام این عمل به کره سفر کردند.

همچنین، ژاپن و چین در این دهه شروع به تحقیق بر روی روش‌های پیشرفته‌تر مانند سلول‌های بنیادی برای تحریک رشد مو کردند.

دهه ۲۰۱۰ تاکنون – پیشرفت‌های تکنولوژیکی و روباتیک

در دهه ۲۰۱۰، فناوری‌های جدیدی مانند روبات‌های کاشت مو (ARTAS) در شرق آسیا معرفی شدند. کره جنوبی و ژاپن از جمله کشورهایی بودند که به سرعت این فناوری را به کار گرفتند.

علاوه بر این، چین با توسعه کلینیک‌های پیشرفته و جذب بیماران بین‌المللی، تبدیل به یکی از مراکز مهم کاشت مو در آسیا شد.

نتیجه‌گیری

شرق آسیا یکی از مهم‌ترین مناطق در توسعه کاشت مو در جهان است. از نخستین مطالعات در ژاپن در دهه ۱۹۳۰ گرفته تا ظهور کره جنوبی به‌عنوان قطب صنعت زیبایی و پیشرفت‌های اخیر در چین، این منطقه نقش مهمی در پیشرفت روش‌های مدرن کاشت مو ایفا کرده است. امروزه، کشورهای شرق آسیا به دلیل استفاده از فناوری‌های نوین، هزینه‌های رقابتی و کیفیت بالا، یکی از مقاصد محبوب برای کاشت مو در سطح جهانی محسوب می‌شوند.